بسم الله الرحمن الرحیم

بخش ۱: تذکراتی برای مکلفان درباره فتاوای مهم و نادیده!

 

بعضی از ما پیروان فقه راستین اسلامی، معمولا بعد از تحولی که در تغییر عقاید دینی پیدا می کنیم، خیال برمان می‌دارد که همه‌ی اختلافات فتوایی با فقه مشهور کنونی را می دانیم و از بسیاری فتاوا و وظایف خود غافل می شویم.

در سری «تذکراتی برای مکلفان درباره فتاوای مهم و نادیده!» سعی می کنیم خود و دیگران را با مثال هایی به هوش آورده! و تذکری دهیم تا انگیزه‌ای برای رفع و دفع نواقص و نا آگاهی ها در عمل به فقه گویای الهی شود و امروز نمونه ای از احکام بانوان را مطرح خواهیم کرد:

 

#احکام_خاص_بانوان

احکام مخصوص بانوان در فقه گویا متفاوت هستند و لازم است مطالعه را در این زمینه بیشتر کنیم (مخصوصا بانوان) ؛ این احکام در فقه قرآنی، واضح‌تر و خلاصه‌تر از مسائل رساله‌هایِ مشهور است، نمونه‌ای از مهم‌ترین موارد تفاوت:

در اوقات نمازهاى روزانه واجب است زن حایض (و زن در حالت نفاس) وضو بگیرد و در وقت نماز رو به قبله به اندازه ى نماز ذکر بگوید...
از مسئله ۱۷۱ رساله توضیح المسائل نوین:
http://www.forghan.ir/resaleh#resaleh/119/175

توضیح بیشتر: بر مبنای (روایات «قطعی» از معصومین علیهم السلام که به ما رسیده مانند) «لا تُترَکُ الصلوةُ بحالٍ» بر زنانی که در حال حیض یا نفاس‌اند واجب است با وضو و رو به قبله، نشسته یا ایستاده به اندازه‌ی مدت نماز، خدا را یاد کنند؛ البته مستحب است بدون نیت نماز، در حالت نشسته، تمام اذکار آن را بخوانند.
مسأله ۱۰۱ رساله توضیح المسائل نوین خلاصه؛ این فتوی را در تصویر زیر و تصویر مطلب می‌بینید (چون هنوز این رساله خلاصه را بصورت الکترونیکی در اختیار نداریم؛)
باز هم موجب تعجب است چرا اکثر علماء با توجه به روایات قطعی این قضیه، فتوا به وجوب ذکر حائض و نافس در زمان نماز نداده اند!
 
این مطلب در کانال تلگرام «عهد الله | انقلاب قرآنی» هم نشر داده شد: