در بین منابع روایی ، روایات متعددی وجود دارد که ضعیف السند و جعلی هستند و فقهاء بعضا بواسطه علم رجال و برخی قواعد ، آنها را تشخیص داده و از فتوا دادن بر طبق آنها اجتناب میکنند اما برخی عبارات هستند که اصلا در هیچ یک از منابع روایی وجود ندارند چه با سند قوی و چه با سند ضعیف اما متاسفانه به عنوان روایت شهرت یافته اند. نحوه ورود این روایات جعلی به منابر و افواه و حتی منابع متأخر شیعی، بعضاً بدین صورت بود که ابتدا سید حیدر آملی (قرن 8) از کتب اهل تسنن و صوفیه، این روایات را اخذ کرده و در کتاب خود با نام «جامع الاسرار» ذکر کرده، سپس ابن ابی جمهور به علت اعتماد و ارادت فراوان به سید حیدر این روایات را در دو کتاب خود یعنی «عوالی اللثالی» و «المجلّی» وارد ساخته و پس از آن بحار الانوار و وسائل الشیعه مستقیماً از عوالی اللثالی نقل کرده اند. مرحوم شیخ آقا بزرگ تهرانی درباره جامع الاسرار می نویسد: «حاول فیه الجمع بین المتضادات و المتعارضات من أقوال الصوفیّة و توجیه کلماتهم بما ینطبق علی الشریعة ، آملی در جامع الاسرار کوشیده تا میان سخنان ضدّ و نقیض و ناسازگار صوفیان آشتی دهد و گفتار ایشان را بر آنچه منطبق بر شریعت است ، توجیه کند». (الذریعة ج5 ص39)

برای اینکه به جعلی بودن روایات ذیل ایمان بیاورید، می توانید با استفاده از نرم افزار پیشرفته «جامع الاحادیث 3/5 » عبارات ذیل را جستجو کنید، پس از آن مشاهده خواهید کرد ، این عبارات در هیچ یک از منابع روایی ما موجود نمی باشند.


دانلود سند PDF این روایات جعلی


محقق : محمد تهرانی (استاد و پژوهشگر حوزه)

بر ما لازم است حتی در مشهورات هم شک کنیم و خودمان دست به تحقیق شویم. نباید به این خوش باشیم که این مساله و نظر و فتوا بین علما مشهور هست چون غالب علمای ما هم مقلد هستند تا محقق . مایه تاسف و حیرت است که بسیاری از علما همین عبارات جعلی را در سخنرانی ها و کتبشان با عنوان کلام معصوم ذکر کرده و می کنند و به شرح آن می پردازند که این ناشی از ضعف آنان در تحقیق آنهاست.