قبل از اینکه فتوای فقهای شیعه و سنی که فتوا می دهند ، تراشیدن ریش از ته حرام است را به نقد بکشم ، نظر شما را به کلیپی از آیت الله مجتهدی تهرانی جلب می کتم که هیچ احترامی برای مقلدین قائل نیست و صراحتا می گوید :  به تو چه که چرا ریش تراشی حرامه ! مرجع تقلید میگه حرامه، بگو چشم !

البته خوب است مقایسه کنید حرف ایشان را با حدیثی منقول از امام صادق (ع) که فرمودند : از تقلید بپرهیزد، هرکس در دینش تقلید کرد، هلاک شد. (قبلا در اینجا و اینجا چند پست در مذمت تقلید کورکوانه از منظر شرع قرار دادم که بیشتر و بیشتر بی سوادی این جماعت را نشان می دهد).

🔻 چند نقد کوتاه بر این مغلطه ی تکراری آیت الله مجتهدی تهرانی :

👈 مساله ی پزشکی یک امر تجربی است که ناکارآمدی آن را بیمار از طریق تجربه می فهمد اما مسأله تقلید در دین یک امر معنوی است که نادرستی فتاوا نه با تجربه بلکه با تفکر و تعقل فهمیده می شود پس سوال کردن کاملا عاقلانه است.
👈 آخرت ما ارتباط تنگاتنگ با پزشکی ندارد که در تقلید در آن حساس باشیم اما بین دین و آخرت ارتباط تنگاتنگ است و سعادت و شقاوت دنیوی و اخروی ما به آن بستگی دارد پس عقلانی است که در آن حساسیت به خرج دهیم و از تقلید بی چون و چرا بپرهیزیم.
👈 این حرف پذیرفته نیست که بگویید «گناه فتوای اشتباه بر گردن مرجع تقلید هست نه مقلد» زیرا قرآن و سنت ما را از تقلید کورکورانه بازداشته و می فرماید که علما را به خدایی نگیرید و اهل تعقل و تدبر در دین باشید که در غیر این صورت بدترین جنبندهگان نزد خدا خواهید بود و هلاک خواهید شد !
👈 عجب ، هر کجا که قرآن و سنت موافق قول و عمل علمایتان هست ، دم از قرآن و سنت می زنید اما هرگاه خلاف قول و عمل مراجع و علمایتان هست ، قرآن و سنت را ذبح می کنید که مبادا علما زیر سوال بروند . به راستی چقدر شباهت برخی از علمای اسلام به علمای یهود و نصاری زیاد است !
 

نقد فتوای حرمت ریش تراشی
 
ینک نظر شما را به مقاله ای 8 صفحه ای از آیت الله غروی در اثبات حلال بودن ریش تراشی و همچنین فتوای استدلالی آیت الله صادقی در نقد حرمت ریش تراشی جلب می کنم :
 
 
 
برخی مثل آیات غروی و صادقی تهرانی برای شعور مخاطبینشان ارزش قائلند و فقه استدلالی می نویسند تا مخاطبشان در دلیل فتوایشان تدبر و تفکر کند و اگر درست بود از فتوا تبعیت کند اما برخی مثل آقای مجتهدی تهرانی هیچ ارزشی برای مخاطبینش قائل نیست و می خواهد عده ای دستبوس راه بیندازد که با هر سازی که مرجع تقلید زد برقصد و اگر مخاطبش پا را از گلیمش بیرون گذاشت و اعتراض کرد ، جوابش به تو چه و عالم را به جاهل کاری نیست ، می باشد !
 
آقای مجتهدی تهرانی حق دارند که بگوید ، به تو چه چرا ریش تراشی حرام است ، چون اگر مخاطب بفهمد که فتوای حرمت ریش تراشی این قدر مبنایش سست است نه تنها اعتبار این فتوا بلکه اعتبار تمامی فتاوای رساله ها برایش زیر سوال خواهد رفت !